-16-
Mula sa computer table eh tumakbo sya papunta sa akin at tinakpan yung bibig ko.
“Stop screaming. They might think I’m doing something bad to you!” Napatigil na ako nun kaya naman nag-let go na sya.
“What are you doing here?”
“What am I doing here? This is my room. What are you doing here?” ibalik daw ba sa akin yung tanong?
“I was..uh..sleeping.”
“I could tell. You were curled up in there. I thought you were cold so I put on the blanket.”
“I was.”
Binuksan naman nya yung maliit na lamp shade nya doon. Ang cute nga eh. Dahil maliwanag na, ngayon ko lang nakita ng maayos yung kwarto nya. Halata mo agad na lalaki ang may –ari nito. Hindi sya sobrang kalat at hindi rin naman sobrang linis. May collection rin yata sya ng mga bala ng video games. Puno kasi yung isang cabinet nya doon eh.Nakaka-amaze pa, may PS2 na sya, may PSP pa.
“Can I ask you something?”
“That’s what you’re doing right now.” Nagsungit na naman. Hindi ko na lang pinansin yung pagsusungit nya dahil hindi yun ang sagot sa tanong ko.
“What are you really? I mean, Michelle told me you were Mexican but now your dad is Filipino.Are you 50-50 or something?”
“They always thought I was Hispanic.”
“I would,too. because you don’t look like a Filipino and you speak well in Spanish.”
“My dad is Filipino and and my mom is too.So basically, I am Filipino but a quarter hispanic. About the Spanish thing, I learned that from my stepmom. ” nagulat naman ako nun! Akalain mong kalahi ko din pala ‘to? Tapos may stepmom pa sya?
“You have a stepmom?”
“Yeah. My mother died of breast cancer when I was four.” Mejo humina yung boses nya nung sinabi nya yun.
“I’m sorry.” Nagkaroon ng matagal na silence.
“Do you wanna check if you guys are leaving?” sabi ko nga eh. Gusto na nya ako paalisin.
Tumayo na ako nun at inaayos ko naman yung hinigaan ko. Sya eh nakafocus doon sa nilalaro nya sa PSP. Pagkatapos eh lumabas na ako ng kwarto nya. Nung naisarado ko naman na yung pinto, saka ko naalala na mag thank you. So I opened the door again.
Nakita ko na nakahiga na sya sa kama nya.
“What?”
“Thanks for the blanket.” So yun na nga, parang nakipag-usap na naman ako sa hangin. Hindi kasi sya sumagot.
Pagbaba ko nun eh sakto naman na nakasalubong ko si Mommy na dapat sana eh tatawagin na ako dahil uuwi na kami. Sa wakas, makakapagpahinga rin ng maayos.
Monday morning eh antok na antok pa ako. Nakakatamad ngang bumangon at pumasok sa school. Kung pwede nga lang na hindi na eh kaya lang ang dami ko naman ma-mimiss na work. Hindi na ako masyadong nag-abala sa pagpasok sa school. I just put on a pair of jeans, a shirt and a sweat shirt. Tinatamad talaga ako ngayon.
My Mom dropped me off to school. Napa- “OH MY GOD” na lang ako nung nakita ko na wala ng tao sa waiting area. Men! I can’t be late. Bumilis yung tibok ng puso ko nun. Sobrang nagmamadali na naman ako sa pagpasok sa loob ng school. Nung nakita ako ng secretary, sinita nya ako.
“Chill Alexandra. You’re not late. You still have fifteen minutes left.”
“I do?”
“A-huh. Let me guess, you didn’t read the announcement that we sent to your homeroom last Friday and you threw it away like everybody else? It says in there that you guys are not to wait outside anymore. The doors open at 7:45, so you have to go in as soon as you come to school.”
“Ohh.” Yun na lang nasabi ko dahil pagkatapos nya magsalita eh inabutan nya ako nung papel kung saan nakasulat yung tungkol sa going inside thingy.
Nakasulat dun kung ano yung sinabi ni ms. Secretary. Pero yung nakakawindang na hindi nya sinabi sa akin eh…
You cannot wander around the school. You must stay seated in front of your lockers. You may not open it until the 8 o’clock bell rings.
Alam nyo ba kung gaano ka-boring yun? And to make it worse, alam nyo ba kung sino ang makakatabi ko sa may locker habang naghihintay ako?
Ano ba yan. Lagi na lang.
Umupo lang ako nun sa tapat ng locker ko. Ang katabi ng locker ko eh si Ambar dapat. Kaya lang dahil nasa Band sya eh hindi pa sya darating until 8 a.m. Si Ziggy naman, tuwing umaga yung session nila ng basketball kaya wala rin sya. Kaya eto, I’m stuck again with Mr. Zepeda.
Tiningnan lang nya ako at wala syang sinabi kaya tiningnan ko lang rin sya at wala rin akong sinabi. Maya’t maya nga eh may mga girls na bumabati sa kanya kapag dumadaan doon sa area namin. Yung iba,tumatabi pa sa kanya kaya tuloy nagagalit yung teacher na nagbabantay sa amin at itinataboy sila.Naghintay lang ako dun hanggang sa nakatulog na naman ako. Sunod kong nalaman eh ginigising na ako ni Ziggy.
“Wake up, Alex.” Inalog-alog nya ako sa balikat ko nun.
Dumating na naman yung pinakahate ko na subject. Bakit kasi kailangan una pa yun. Football unit na kami kaya naman mas lalong nadagdagan ang hate ko. Nakakainis yung bolang oval na leather na masakit kapag natamaan ka. Nakakalito yung scoring at rules at nakakatamad dahil hindi ko naman maintindihan yung game. Nakikitakbo lang ako. Tapos ang lamig lamig pa eh nandito kami sa field with P.E shirt and shorts on.
“It’s too cold out here.” Sabi ni Gabby.
“I know. It’s windy too.”
Maya-maya lang eh lumapit sa amin si Ervin. Akala ko nga kung anong gagawin eh. Yun pala eh ibibigay lang nya kay Gabby yung sweatshirt nya at umalis na rin.
“thank God!”
“Aww.That's sweet.” Sabi ko naman. May ka-sweet-an din pala sa katawan nya itong si Ervin eh. I’m happy for Gabby.
L.A and Literacy was exhausting. Ang daming things-to-do para sa novel na binabasa namin. Busy Monday nga eh kaya kahit antok na antok na ako, I tried my best to stay awake but I guess, hindi ako nag-succeed.
“ALEXANDRA! WHAT IS THE CURVING OF THE WINDS DUE TO EARTH’S ROTATION? ” bigla naman akong nagising nun ng biglang may sumisigaw na pala sa harapan ko. Nyak. Si Ms.Arnold.
“Umm. Coriolis Effect?”
“Did I make you fall asleep? Well I’m sorry. Maybe this..” may kinuha sya doon sa table nya. “will help you stay awake....
DETENTION!!”
Mula sa computer table eh tumakbo sya papunta sa akin at tinakpan yung bibig ko.
“Stop screaming. They might think I’m doing something bad to you!” Napatigil na ako nun kaya naman nag-let go na sya.
“What are you doing here?”
“What am I doing here? This is my room. What are you doing here?” ibalik daw ba sa akin yung tanong?
“I was..uh..sleeping.”
“I could tell. You were curled up in there. I thought you were cold so I put on the blanket.”
“I was.”
Binuksan naman nya yung maliit na lamp shade nya doon. Ang cute nga eh. Dahil maliwanag na, ngayon ko lang nakita ng maayos yung kwarto nya. Halata mo agad na lalaki ang may –ari nito. Hindi sya sobrang kalat at hindi rin naman sobrang linis. May collection rin yata sya ng mga bala ng video games. Puno kasi yung isang cabinet nya doon eh.Nakaka-amaze pa, may PS2 na sya, may PSP pa.
“Can I ask you something?”
“That’s what you’re doing right now.” Nagsungit na naman. Hindi ko na lang pinansin yung pagsusungit nya dahil hindi yun ang sagot sa tanong ko.
“What are you really? I mean, Michelle told me you were Mexican but now your dad is Filipino.Are you 50-50 or something?”
“They always thought I was Hispanic.”
“I would,too. because you don’t look like a Filipino and you speak well in Spanish.”
“My dad is Filipino and and my mom is too.So basically, I am Filipino but a quarter hispanic. About the Spanish thing, I learned that from my stepmom. ” nagulat naman ako nun! Akalain mong kalahi ko din pala ‘to? Tapos may stepmom pa sya?
“You have a stepmom?”
“Yeah. My mother died of breast cancer when I was four.” Mejo humina yung boses nya nung sinabi nya yun.
“I’m sorry.” Nagkaroon ng matagal na silence.
“Do you wanna check if you guys are leaving?” sabi ko nga eh. Gusto na nya ako paalisin.
Tumayo na ako nun at inaayos ko naman yung hinigaan ko. Sya eh nakafocus doon sa nilalaro nya sa PSP. Pagkatapos eh lumabas na ako ng kwarto nya. Nung naisarado ko naman na yung pinto, saka ko naalala na mag thank you. So I opened the door again.
Nakita ko na nakahiga na sya sa kama nya.
“What?”
“Thanks for the blanket.” So yun na nga, parang nakipag-usap na naman ako sa hangin. Hindi kasi sya sumagot.
Pagbaba ko nun eh sakto naman na nakasalubong ko si Mommy na dapat sana eh tatawagin na ako dahil uuwi na kami. Sa wakas, makakapagpahinga rin ng maayos.
Monday morning eh antok na antok pa ako. Nakakatamad ngang bumangon at pumasok sa school. Kung pwede nga lang na hindi na eh kaya lang ang dami ko naman ma-mimiss na work. Hindi na ako masyadong nag-abala sa pagpasok sa school. I just put on a pair of jeans, a shirt and a sweat shirt. Tinatamad talaga ako ngayon.
My Mom dropped me off to school. Napa- “OH MY GOD” na lang ako nung nakita ko na wala ng tao sa waiting area. Men! I can’t be late. Bumilis yung tibok ng puso ko nun. Sobrang nagmamadali na naman ako sa pagpasok sa loob ng school. Nung nakita ako ng secretary, sinita nya ako.
“Chill Alexandra. You’re not late. You still have fifteen minutes left.”
“I do?”
“A-huh. Let me guess, you didn’t read the announcement that we sent to your homeroom last Friday and you threw it away like everybody else? It says in there that you guys are not to wait outside anymore. The doors open at 7:45, so you have to go in as soon as you come to school.”
“Ohh.” Yun na lang nasabi ko dahil pagkatapos nya magsalita eh inabutan nya ako nung papel kung saan nakasulat yung tungkol sa going inside thingy.
Nakasulat dun kung ano yung sinabi ni ms. Secretary. Pero yung nakakawindang na hindi nya sinabi sa akin eh…
You cannot wander around the school. You must stay seated in front of your lockers. You may not open it until the 8 o’clock bell rings.
Alam nyo ba kung gaano ka-boring yun? And to make it worse, alam nyo ba kung sino ang makakatabi ko sa may locker habang naghihintay ako?
Ano ba yan. Lagi na lang.
Umupo lang ako nun sa tapat ng locker ko. Ang katabi ng locker ko eh si Ambar dapat. Kaya lang dahil nasa Band sya eh hindi pa sya darating until 8 a.m. Si Ziggy naman, tuwing umaga yung session nila ng basketball kaya wala rin sya. Kaya eto, I’m stuck again with Mr. Zepeda.
Tiningnan lang nya ako at wala syang sinabi kaya tiningnan ko lang rin sya at wala rin akong sinabi. Maya’t maya nga eh may mga girls na bumabati sa kanya kapag dumadaan doon sa area namin. Yung iba,tumatabi pa sa kanya kaya tuloy nagagalit yung teacher na nagbabantay sa amin at itinataboy sila.Naghintay lang ako dun hanggang sa nakatulog na naman ako. Sunod kong nalaman eh ginigising na ako ni Ziggy.
“Wake up, Alex.” Inalog-alog nya ako sa balikat ko nun.
Dumating na naman yung pinakahate ko na subject. Bakit kasi kailangan una pa yun. Football unit na kami kaya naman mas lalong nadagdagan ang hate ko. Nakakainis yung bolang oval na leather na masakit kapag natamaan ka. Nakakalito yung scoring at rules at nakakatamad dahil hindi ko naman maintindihan yung game. Nakikitakbo lang ako. Tapos ang lamig lamig pa eh nandito kami sa field with P.E shirt and shorts on.
“It’s too cold out here.” Sabi ni Gabby.
“I know. It’s windy too.”
Maya-maya lang eh lumapit sa amin si Ervin. Akala ko nga kung anong gagawin eh. Yun pala eh ibibigay lang nya kay Gabby yung sweatshirt nya at umalis na rin.
“thank God!”
“Aww.That's sweet.” Sabi ko naman. May ka-sweet-an din pala sa katawan nya itong si Ervin eh. I’m happy for Gabby.
L.A and Literacy was exhausting. Ang daming things-to-do para sa novel na binabasa namin. Busy Monday nga eh kaya kahit antok na antok na ako, I tried my best to stay awake but I guess, hindi ako nag-succeed.
“ALEXANDRA! WHAT IS THE CURVING OF THE WINDS DUE TO EARTH’S ROTATION? ” bigla naman akong nagising nun ng biglang may sumisigaw na pala sa harapan ko. Nyak. Si Ms.Arnold.
“Umm. Coriolis Effect?”
“Did I make you fall asleep? Well I’m sorry. Maybe this..” may kinuha sya doon sa table nya. “will help you stay awake....
DETENTION!!”
bravenet.com