untitled
viviti


-17-


What? Detention agad? Oh my super lolo. I got a freaking detention for sleeping in classes?

Nice one, Alex.

I had to serve that detention after school. Okay fine, whatever. Ang problema ko lang, hindi ko alam kung saan gaganapin yung Detention ngayong araw na ito. Unang-una eh inaantok-antok pa ako sa homeroom kanina kaya hindi ko narinig yung announcements sa intercom. Pangalawa, kung hindi man ako inaantok, hindi rin naman ako mag-pay attention na makinig pa sa announcement tungkol sa Detention. Hello? Hindi naman ako troublemaker.

“Does anyone know where Detentions are held today?”
sabi ko habang kinukuha ko yung bag ko sa locker. I was hoping na si Ziggy or Ambar yung sasagot sa tanong ko. But I was wrong.

“Detentions are held in room 104.”


“Are you sure?”

“A-huh.”

“Ervin, that was nice,man! Good job.good job. You drove the teacher crazy.”
  Sabi nung isang lalaki na hindi ko naman kilala. Ano kaya yung ginawa nya na yun no?

Ayy. Umiiral ang pagkachismosa. Nagpunta na ako nun sa room 104 kung saan daw namin iseserve yung detention. Nagulat na lang ako nung nakita ko din si Ervin at Johny na pumasok rin sa room 104. Nyahaha. May detention rin sya?

When I asked kung ano yung kasalanan nya..

“In Spanish Class, he locked me with his lock from his locker so both of us couldn’t move because our pants were connected. The teacher wondered about what was going on so she called Johny up to the front. When he stood up, his pants ripped off.”
Natatawa rin sya habang nagkwekwento “The teacher was yelling at us like crazy. That’s our story. Yours is way better…it’s cute.” 

Kung titingnan mo eh si Johny naman talaga ang may kasalanan dahil  nilagyan nya yung lock yung pants nila. May kasalanan din naman is Ervin dahil pumayag sya. Ano sila? Feeling preso at yung lock ang posas?

I was sitting there in room 104 from 3pm to 4pm doing nothing but sit and stare at the board. Can’t talk, can’t move, can’t go anywhere…Ahhhhhhhh!!!! I can’t survive!

Well actually I can. I already did. Grabe, yesterday was horrible! Kung ano-anong sinabi sa akin ni daddy pag-uwi ko ng bahay.

“hindi ko naman po sinasadya eh.”

“Hoy Alexandra, ayokong maririnig na mabibigyan ka na naman ng detention! Tandaan mo yan.”

“Yes, dad.” tapos diretso na ako sa kwarto ko.About what he said…don’t even wanna talk about it. Itinulog ko na lang yung sama ng loob ko.

“Alex, remember you said you could help Sarah with Ziggy?”

 Naisipan kong kumain ng lunch sa table nina Michelle para naman makapag-spend time rin ako sa kanila. Para patas di ba?


“Umm..yeah. Why?”



“It’s not really Sarah who likes Ziggy. It’s me.”
Na-shock naman ako dun. Aha! Kaya pala tanong ng tanong ‘to tungkol kay Ziggy  during the most random moments.


“Really?  Why didn’t you tell me? I’d be more than willing to help. So should I do it now?”


“I think so. I’m ready to let him know but I cannot do it. Someone has to go up to him and tell him.”


“That’s sounds easy.Ok, what do you want me to tell him?”


“Ask him out for me.” Ano daw?

“Hello? Alex? Can you do that?”  nag-snap sya nun sa akin.

“Huh? Yeah. I’ll find the right timing.”

Thanks.”

Dahil sinabi ko, gagawin ko. I know how to keep my word kaya naman noong nakahanap ako ng chance na makausap si Ziggy ng solohan eh sinabi ko na.

“Ziggy, what’s up?”


“Not much but my first football game this year is on Friday. Are you able to go? It’s at 4 in the afternoon.”

“Ummm…”

“Please?”

“Ok…I’ll go.”

“Thanks.” Sabay tap sa balikat.

“But I have to tell---

Rrrrriinnnggggg!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

“you something..”
ayun, tinalikuran na ako ng loko. Wrong timing naman yung bell. NAman eh! May sasabihin dapat ako.

Oh well. Some other time na lang.

Social studies came and we played a  little jeopardy game.  Nakakainis dahil ang bilis ng tibok ng puso ko nun. Parang tanga talaga. Para isang simpleng laro lang, kinakabahan pa ako. Ang ewan ko talaga. Nananalo naman yung team namin. Yay for us! Nanggagalaiti  na nga yung kabilang team dahil hindi na raw namin sila binigyan ng chance makasagot.

“No fair. Alex is on their team. They have like the smartest person in class.”
Tinawanan ko lang sya nun. In the end, kami rin ang nanalo at nakakuha ng tig-iisang chocolate bars. Yung akin eh snickers. Ang babaw ng prize no?

“Geez.Woman. Why is it that every group you’re in, they win?! I wanna be in your group.”
Naka-frown si Ambar na parang batang naagawan ng candy. Patawa rin ‘to minsan eh.

Tulad kahapon, hindi na naman ako makakauwi ng bahay kaagad. Pero hindi naman na dahil sa detention. I’m staying today because of this meeting na kailangan kong mag-attend. Hindi ko rin alam kung bakit dahil nasabi lang sa akin ni Ambar na in-announce daw yung pangalan ko sa intercom at pinapapunta daw ako sa room 107. Aba, yun yung room ni Miss Peralta ah! Yung kaisa-isang pilipinang teacher dito sa school.

Pagpasok na pagpasok ko dun sa room 107 eh binati agad ako ni Miss Peralta.

“Magandang Hapon! Tuloy ka.. ” pansin na pansin mo yung American accent nya and it just sounds horrible. But at least she’s trying di ba?

Napatanga na lang ako nung nakita ko yung nakasulat doon sa board.

WELCOME TO TEAM PHILIPPINES!
C.D. Partners
Judith -   Mico
Ronalyn – Kaycee
Alfred- Janine
Ervin – Alexandra


“How did my name get in there and what in the wolrd is C.D.?”
compact disc or something?

“Didn’t you know?  …






















Ervin chose you to be his partner on Culture Day.”

Web Hosting · Blog · Guestbooks · Message Forums · Mailing Lists
Easiest Website Builder ever! · Build your own toolbar · Free Talking Character · Email Marketing
powered by a free webtools company bravenet.com